Materiały pobrane ze strony Monaru w Łodzi w Ośrodku "Dom Nadziei" zasady i cele są podobne
1. Dobrowolność i osobista motywacja
Podstawowym warunkiem
skuteczności terapii jest osobista motywacja, świadoma decyzja
młodego człowieka co do pracy nad sobą i zmiany swojego sposobu życia. Wielu
pacjentów przybywa do osrodka wbrew swojej woli, pod presją osób lub okoliczności, w jakich
się znalezli.Nasza pomoc nie będzie efektywna, jeśli w toku terapii nie poczują się oni
zaangażowanymi autorami swojego życia.
2. INDYWIDUALIZACJA TERAPII
Uzależnienie jest w naszym programie rozumiane jako
destrukcyjny mechanizm radzenia sobie z problemami wynikającymi z indywidualnych deficytów w rozwoju psychicznym, społecznym i intelektualnym
. W trakcie pobytu w Ośrodku pacjenci muszą nadrobić te braki
w takim stopniu, by nie przeszkadzały one w satysfakcjonującym i wolnym od nałogów życiu. W
konsekwencji praca z każdym pacjentem opiera się na indywidualnej diagnozie jego
problemów i na adekwatnych do niej oddziaływaniach. Praca ta nastawiona jest na zmianę
postawy wobec siebie i otoczenia oraz naukê niezbędnych umiejętności intrapsychicznych,
interpersonalnych i społecznych, a nie przede wszystkim na walkę z problemem
narkotykowym".
3. Społeczność terapełtyczna
Optymalizację procesu terapii zapewnia kompleksowego oddziaływań wynikająca z życia we
wspólnocie leczących się. Wspólnota ta, który tworzy terapeuci
standard efektywnego środowiska terapeutycznego,na który składają się:
-poczucie bezpieczeństwa i wsparcie emocjonalne;
- otwarta komunikacja polegająca na tym, że każdy członek wspólnoty ma prawo mówienia o
problemach swoich i innych, wszelkie problemy i konflikty są ujawniane i
przepracowywane. Społeczność zapewnia komunikację partnerską w której terapeuci i
pacjenci mają te same prawa;
stabilny system norm efektywnie regulujących funkcjonowanie członków
Społeczności
- normy te wynikają
ze wspólnego systemu wartości
są samodzielnie ustalane przez Społeczność
są jasne i zrozumiałe dla wszystkich;
obowiązują w równym stopniu pacjentów i terapeutów;
są konsekwentnie egzekwowane przez samą Społeczność
- naturalny autorytet terapeutów
wynikający nie z ich przewagi nad pacjentami, lecz z
ich zaangażowania, autentyczności, uczciwości i kompetencji;
-samorządność Społeczność sama egzekwuje ustalone przez siebie normy i
podejmuje decyzje we wszystkich ważnych dla siebie sprawach
-samoobsługa Społeczność sama organizuje swoje życie: ustala i reguluje tryb dnia i
wykonuje wszelkie niezbędne prace
4.Więz Terapełtyczna.
Jednym z fundamentów skuteczności procesu leczenia jest
więz między pacjentem a terapeutą (terapeutami). Ten rodzaj relacji, oparty na akceptacji
pacjenta jako osoby, życzliwości i zaangażowaniu terapeuty tworzy poczucie bezpieczeństwa,
a dzięki temu pomaga młodym ludziom przezwyciężać kryzysy, pozwala na terapeutyczną
pracę z głębokimi problemami osobistymi.
5.Etapowość Procesu terapeutycznego
Przebieg procesu i charakter zmian
zachodzących w toku terapii musi być zgodny dynamiką rozwoju, zrozumiały i motywujący dla
pacjenta. Stąd proces terapii jest podzielony na etapy odpowiadające kolejnym fazom
rozwojowym, a jego ważnym elementem jest sukces, głównie w skali mikro, z którego można
budowę poczucie wartości gotową do dalszych wysiłków. Przejście z etapu niższego na
wyższy stanowi ważne wydarzenie, oznacza potwierdzenie efektów pracy nad sobą, awans w
hierarchii grupy, uzyskanie nowych praw, ale też i wzrost odpowiedzialności. Poszczególnym
etapom przypadają specyficzne cele terapeutyczne:
ad 1 Obserwator
- poznanie zasad i
(1-2 tydzień pobytu w Ośrodku)
- oswojenie się z miejscem i grupy, zwiększenie poczucia bezpieczeństwa
systemu pracy Ośrodka
- świadome podjęcie decyzji o pozostaniu w Ośrodku
- przyjęcie zadań wynikających z programu terapii
2. Nowicjusz
(ok. 1-3 miesiąc terapii)
- zaufanie grupie, podporządkowanie się jej decyzjom
- identyfikacja z grupy, jej wartościami i normami
- uznanie uczciwości za podstawową wartość
- wzmocnienie motywacji do pracy nad sobą
- przezwyciężenie wzorów zachowań ukształtowanych w destrukcyjnych środowiskach,
zmiana zachowań, norm i przyzwyczajeń
- nauka przyjmowania i udzielania informacji zwrotnych,
wyrażania uczuæ, mówienia o osobistych problemach i trudnooeciach na forum grupy
- nauka umiejêtnooeci związanych z dbaniem o siebie, wygląd i higieną osobistą
- nauka odpowiedzialności, systematyczności i rzetelności w wykonywaniu zadań
3. Domownik (ok. 3 10 miesiąc terapii)
- rozwój samoświadomości, wiedzy o osobistym potencjale i ograniczeniach
- rozumienie swoich emocji, nauka ich konstruktywnego wyrażania i radzenia sobie z nimi
- kształcenie umiejętności interpersonalnych i społecznych (realizacji rozmaitych ról i funkcji
grupowych, współpracy, rozwiązywania konfliktów, kierowania innymi, odpowiedzialności i
rzetelności w realizacji zadań)
- opiekowanie się młodszymi
- nabywanie praktycznych umiejętności przydatnych w życiu codziennym
4.Opiekun (od ok. 10 miesiąca terapii)
- rozumienie siebie w relacjach z najbliższymi (rodzicami, członkami rodziny, partnerami
erotycznymi)
- rozwój wrażliwości i empatii w rozumieniu innych ludzi
- nauka umiejętności doświadczenia opieki i wsparcia emocjonalnego
- nauka dbania o siebie w aspekcie psychologicznym i somatycznym
- nauk brania na siebie odpowiedzialności za innych i dobro wspólne
5.Twórca(po zrealizowaniu zadań Opiekuna, lub od ok. 10 miesiąca terapii)
- określanie celów życiowych, konstruowanie planów na przyszłością
- przepracowanie trudności w relacjach rodzinnych, przygotowanie do powrotu do rodziny
albo określenie zasad kontaktowania się z nią
- wchodzenie w nowe środowiska i przepracowywanie trudności z tym związanych
znalezienie i utrzymanie pracy zarobkowej
uregulowanie sprawy mieszkaniowych ( znalezienie mieszkania i wynajęcie go, znalezienie
sobie miejsca w hostelu, itd.)
uczestniczenie w życiu towarzyskim poza ośrodkiem, znajdowanie nowych środowisk,
stopniowe uniezależnienia się od ośrodka
Myślę ze to tyle o celach i zasadach ośrodka z czasem.. muszę jeszcze opowiedzieć o funkcjach w domu nadziei...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz